Leczenie pijawkami zakrzepicy żył powierzchniowych

Leczenie zakrzepicy pijawkami — co warto wiedzieć?

Leczenie zakrzepicy pijawkami to temat, który budzi duże zainteresowanie, ale wymaga rzetelnego podejścia. Zakrzepica polega na powstawaniu skrzeplin w naczyniach krwionośnych i może prowadzić do groźnych powikłań, w tym zatorowości płucnej. Dlatego przy podejrzeniu zakrzepicy podstawą jest szybka diagnostyka oraz leczenie prowadzone przez lekarza. Hirudoterapia nie zastępuje terapii przeciwkrzepliwej, ale jej biologiczne mechanizmy od dawna są przedmiotem badań.

Pijawki lekarskie wykorzystują substancje obecne w wydzielinie ślinowej, w tym hirudynę — naturalny związek wpływający na proces krzepnięcia. To właśnie badania nad hirudyną i innymi składnikami wydzieliny pijawek przyczyniły się do rozwoju wiedzy o lekach przeciwzakrzepowych. Współczesna hirudoterapia może być rozważana wyłącznie po kwalifikacji specjalisty, z uwzględnieniem przyjmowanych leków, ryzyka krwawienia i stanu zdrowia pacjenta.

Hirudoterapia w leczeniu zakrzepicy – mechanizmy i dowody kliniczne

Zakrzepica to poważne schorzenie układu krążenia. Polega na powstawaniu niebezpiecznych skrzeplin w świetle naczyń krwionośnych. Przez wieki lekarze poszukiwali skutecznych metod zapobiegania tym zatorom. Już w pierwszej połowie dwudziestego wieku stosowano leczenie pijawkami w chirurgii. Termier zalecał tę metodę przy zakrzepicy pooperacyjnej. Z kolei Henschen rekomendował stosowanie pijawek przed operacjami. Przyniosło to wyraźny spadek liczby śmiertelnych zatorów pooperacyjnych.

Prawdziwym przełomem okazało się jednak odkrycie profesora Johna Haycrafta w tysiąc osiemset osiemdziesiątym czwartym roku. Wykazał on obecność substancji przeciwzakrzepowej w wyciągu z pijawek. Ślina tych pierścienic zapobiega krzepnięciu krwi w sposób naturalny. Dzięki temu krew pobrana przez pijawkę pozostaje płynna przez wiele miesięcy. Odkrycie to zapoczątkowało nowoczesne badania nad biochemią śliny pijawek.

Naturalna hirudyna i jej precyzyjne działanie in vitro

Substancję czynną odkrytą przez Haycrafta nazwano później hirudyną. Dopiero w tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym piątym roku profesor Fritz Markwardt wyizolował czystą hirudynę. Pochodziła ona bezpośrednio z przednich części ciała pijawek. Wykazano, że jest to naturalny polipeptyd składający się z sześćdziesięciu pięciu aminokwasów. Posiada on bardzo silny i specyficzny wpływ na układ krzepnięcia.

Mechanizm działania naturalnej hirudyny zbadano dokładnie w testach in vitro. Związek ten jest bezpośrednim i wysoce specyficznym inhibitorem trombiny. Tworzy on bardzo ścisły kompleks z aktywnym enzymem. Blokuje to ostatecznie konwersję rozpuszczalnego fibrynogenu w nierozpuszczalną fibrynę.

Badania zespołu profesor Baskovej ujawniły ciekawe fakty dotyczące dystrybucji tej substancji. Pijawki produkują również pseudohirudynę w tylnych częściach swojego ciała. Pseudohirudyna składa się z czterdziestu pięciu aminokwasów. Nie wykazuje ona jednak żadnych właściwości przeciwzakrzepowych. Dowodzi to, że tylko naturalny wyciąg z głów pijawek posiada pełną aktywność leczniczą.

Kompleks śliny pijawki i zahamowanie agregacji płytek

Naturalna ślina pijawek działa w sposób niezwykle złożony. Wpływa ona zarówno na osoczowe, jak i komórkowe elementy krzepnięcia. Zapobieganie powstawaniu zakrzepu wymaga zablokowania aktywności płytek krwi. Ślina pijawki doskonale realizuje to zadanie za pomocą kilku naturalnych związków.

Wydzielina ta zawiera miedzy innymi kalina. Jest to białko o masie około sześćdziesięciu pięciu kilodaltonów. kalina wiąże się bezpośrednio z kolagenem uszkodzonego naczynia. Blokuje to przyleganie płytek krwi do odsłoniętej ściany naczyniowej co w efekcie powoduje miejscowe działanie przeciwkrzepliwe.

Innym składnikiem jest apyraza. Enzym ten skutecznie rozkłada difosforan adenozyny. Związek ten jest silnym stymulatorem agregacji płytek. Dzięki apyrazie płytki tracą zdolność do tworzenia agregatów. Dodatkowo obecna w ślinie hialuronidaza ułatwia rozprzestrzenianie się tych substancji w tkankach. Zwiększa to zasięg działania terapeutycznego wokół rany dzięki czemu leczenie pijawkami zakrzepicy może być tak bardzo skuteczne.

Enzym destabilaza i bezpośrednia liza zakrzep

Większość znanych substancji przeciwzakrzepowych działa zapobiegawczo. Nie potrafią one jednak niszczyć już istniejących struktur zakrzepowych. Wyjątkiem jest destabilaza obecna w naturalnej ślinie pijawek. Enzym ten został odkryty i opisany przez zespół profesor Baskovej.

Destabilaza wykazuje unikalne działanie fibrynolityczne. Działa ona w sposób odmienny od klasycznej plazminy. Katalizuje bezpośrednią hydrolizę wiązań izopeptydowych w stabilnej fibrynie. Wiązania te łączą poszczególne cząsteczki w gęstą sieć zakrzepu. Destabilaza powoli rozbija tę strukturę, powodując monomeryzację fibryny.

Proces ten zachodzi bardzo łagodnie i bezpiecznie. Nie powoduje to nagłego oderwania fragmentów zakrzepu. Dodatkowo destabilaza wykazuje silne właściwości przeciwbakteryjne i regeneracyjne. Wspomaga to odbudowę uszkodzonego śródbłonka naczyniowego.

Efekty kliniczne w zespole pozakrzepowym i badanie Eldora

Praktyczne zastosowanie żywych pijawek przyniosło doskonałe rezultaty w badaniach klinicznych. Zespół pozakrzepowy to uciążliwe powikłanie po przebytej zakrzepicy żył głębokich. Objawia się on silnym obrzękiem, bolesnością oraz niegojącymi się owrzodzeniami nóg.

W tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym szóstym roku profesor Albert Eldor przeprowadził badanie kliniczne. W badaniu tym wzięło udział czterdziestu pacjentów z zespołem pozakrzepowym. Pacjentom aplikowano od siedmiu do dwunastu pijawek co trzy lub cztery tygodnie. Cała terapia trwała od kilku do dwudziestu pięciu sesji.

Wyniki tego badania okazały się imponujące. Dwudziestu jeden pacjentów zgłosiło natychmiastowe zmniejszenie bólu i ciężkości nóg. U dwudziestu ośmiu chorych nastąpiła wyraźna poprawa mobilności. Odzyskali oni zdolność do chodzenia na długie dystanse. U szesnastu pacjentów zaobserwowano zmianę koloru skóry z ciemnofioletowego na jasnoczerwony. Świadczy to o znacznej poprawie mikrokrążenia.

Terapia pijawkami w powikłaniach żylakowych i badanie Bapata

Równie spektakularne efekty przyniosły badania nad skomplikowanymi żylakami kończyn dolnych. Owrzodzenia żylne są niezwykle bolesne i oporne na standardowe leczenie. Zastosowanie naturalnej hirudoterapii pozwala na ich skuteczne zamknięcie.

W tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym ósmym roku opublikowano badanie Bapata. Badaniem tym objęto dwudziestu pacjentów z żylakami i owrzodzeniami podudzi. Pijawki lekarskie przystawiano bezpośrednio w okolicach owrzodzeń. Pod koniec terapii rany wygoiły się u wszystkich dwudziestu pacjentów.

Dodatkowo u dziewięćdziesięciu pięciu procent chorych odnotowano całkowite ustąpienie obrzęku nóg. U siedemdziesięciu pięciu procent pacjentów nastąpiła znaczna redukcja przebarwień skóry. Wszyscy pacjenci biorący udział w tych badaniach potwierdzili wysoką skuteczność terapii. Była ona znacznie lepsza od wcześniej stosowanych leków rozszerzających naczynia.

Współczesne badania nad zakrzepami powierzchownymi i leczeniem pijawkami

Wpływ żywych pijawek na naczynia krwionośne potwierdzają także nowsze badania kliniczne. W jednym z projektów badawczych monitorowano pacjentów za pomocą ultrasonografii z Dopplerem. Przed zabiegami dokładnie sprawdzano parametry krzepnięcia krwi. Wykluczano osoby z niedokrwistością oraz zaburzeniami krzepliwości.

Zabiegi wykonywano z użyciem czterech lub pięciu pijawek na sesję. Czas trwania pojedynczego zabiegu wynosił od trzydziestu do dziewięćdziesięciu minut. Badanie to wykazało doskonałe efekty terapeutyczne u pacjentów z żylakami.

U leczonych osób zaobserwowano zdecydowane zwiększenie natlenienia tkanek. Nastąpiło także zmniejszenie stanów zapalnych wokół naczyń. Co najważniejsze, zakrzepy powstałe w powierzchownych naczyniach całkowicie zniknęły po terapii pijawkami. Dowodzi to aktywnego i skutecznego działania substancji ślinowych w warunkach in vivo.

Bezpieczeństwo leczenia pijawkami zakrzepicy

Współczesna hirudoterapia jest uznawana za bezpieczną i opłacalną metodę leczenia. Leczenie zakrzepicy pijawkami przynosi ulgę od razu po zabiegu. Stan zapalny się zmniejsza i miejsce nie jest tak gorące i tkliwe. Warunkiem koniecznym jest stosowanie pijawek pochodzących z certyfikowanych hodowli laboratoryjnych. Zapobiega to jakimkolwiek infekcjom bakteryjnym. Leczenie pijawkami zakrzepicy żył powierzchniowych jest bezpieczne jeśli jest wykonywane przez doświadczonego terapeute. Zakrzepowe zapalenie żył może być bardzo groźne, przewlekły stan zapalny uszkadza trwale naczynia krwionośne, a powstałe skrzepy mogą spowodować zatorowość płucną i w efekcie śmierć. Z uwagi na powyższe leczenie piawkami powinno być umiejętnie łączone ze standardowym leczneniem przeciwzakrzepowym – nigdy nie wolno odstawiać zapisanych przez lekarza leków przeciwzakrzepowych na własną rękę. W naszym gabinecie przyjmuje hirudoterapeuta z ponad 20 latami doświadczenia oraz wykształceniem medycznym. Więcej informacji znajduje się w zakładce gabinet.

Powiadom Poinformujemy Cię, gdy produkt pojawi się w magazynie. Zostaw swój adres e-mail poniżej.

Szanowni Państwo,

W dniach 1-5 maja firma ABROS jest nieczynna. Nie ma możliwości odbiorów osobistych ani wysyłek. Wszystkie zamówienia złożone po 25 kwietnia będą realizowane dopiero 8-9 maja.